the color of my life...

Τετάρτη, 6 Απριλίου 2011

?


Πως αντιδράς όταν βλέπεις το τέλος να έρχεται και δε μπορείς να κάνεις κάτι γι’ αυτό? Το αφήνεις να σε παρασύρει ή τα δίνεις όλα να αλλάξει η κατάσταση? Είναι τόσο πιο εύκολο όταν το τέλος έρχεται μια κι έξω γιατί ξέρεις,  πως αυτό είναι και δεν αλλάζει,  αλλά όταν υπάρχει ένα σκαμπανέβασμα τότε δε παλεύεται. Το να τελειώσει κάτι είναι αναμενόμενο αλλά μετράει πολύ ο τρόπος που θα γίνει. Το «μια κ έξω» ναι μεν πονάει πολύ, αλλά αυτός ο πόνος σταδιακά μειώνεται, ενώ το σιγά-σιγά, πονάει, περνάει, πονάει περισσότερο, περνάει και ξανά και ξανά και ξανά, μέχρι που δε μπορείς άλλο....

4 σχόλια:

  1. Καλως σε βρήκα!! Πολύ ωρααίο το blogακι σου! Το blog ειναι μια πολύ ωραια και δημιουργική ψυχοθεραπία, το έχω κάνει κι εγώ!! Να είσαι καλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ευχαριστω πολυ...βασικα δεν πολυασχολουμαι τωρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Διορατικές! Εμπνευσμένος!
    Η ζωή δεν μπορεί να είναι το πάρτι που ελπίζαμε,
    αλλά ενώ εμείς εδώ θα μπορούσαμε επίσης να χορεύουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. πόσο σε καταλαβαίνω...
    πολύ ωραίο blog ρίξε μια ματιά αν θες
    skemdinladiesnight.blogspot.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή